Wiecie co? Z dnia na dzień coraz mniej chce mi się mieszkać w tym kraju. Wiem, że mogłam się urodzić w Afryce i byłoby gorzej, ale to co się u nas ostatnio dzieje...żenada. Wszystko drożeje, paliwo, jedzenie, opłaty. Tymczasem mój szef obcina nam po 200zł na rękę z pensji, bo kryzys... Jak żyć? W aptece za 3 leki zostawiłam 57zł. Idąc do sklepu po byle jakie zakupy wydaję średnio 40zł. Pampersy, mleko, deserek, kaszka? Się odechciewa wszystkiego. Dlaczego w innych krajach może być taniej, kiedy u nas wieje drożyzną. Głupi przykład chodzika pchacza vtech-u u nas w sklepie SMYK 340zł, na allegro za 210 już się wyhaczy, a gdybym chciała sprowadzić z Anglii - 23 funty a z USA - 25$- można? Nieważne, myślę, że większość nie cierpiących na nadmiar gotówki ma podobne zdanie.

Hit ostatniego tygodnia: Od sierpnia zeszłego roku cierpię. Trochę na własne życzenie, ale nie mam czasu chodzić po lekarzach z pierdołami, samo się wyleczy. Rzecz rozchodzi się o wyciętego paznokcia u stopy. Zrobiła się rana, zaczęło się ślimaczyć - do dziś. No dobra, w normalnej sytuacji takie rzeczy się goją do dwóch tygodni. No ale sprawa przybrała trochę dramatyczny obrót, więc mama zapisała mnie do dermatologa, na tą środę. Byłam. Wchodzę do gabinetu a tam facet na oko jakieś 65-70lat, pomyślałam, że to pacjent, więc wychodzę, a on do mnie proszę siadać. Z czym przyszłam. Mówię, że hurtowo z kilkoma sprawami (nie ściemniałam, stwierdziłam, że jak już tracę czas na lekarzy to załatwię kilka innych) a on do mnie: " to proszę sobie wybrać jedno schorzenie i mi je przedstawić". Umarłam, zrobiłam głupią minę, później zaczęłąm się śmiać, pomyślałam, że ma głupie poczucie humoru i zapytałam czy żartuje? A on mi, że nie żartuje i " nie wie Pani co się dzieje? nie czyta Pani gazet? nie ogląda Pani wiadomości?  no chyba Pani nie czyta, skoro Pani się nie orientuje", "Proszę się zapisać na za 2 tygodnie z kolejnym schorzeniem". Wiecie co? Jakbym przez łeb dostała. Ani się nie odszczeknęłam, bo brakło mi słów na tego jełopa. Lekarze kuźwa - elita - zero zrozumienia drugiego człowieka, bo ja mam czas i ochotę podbijać do niego co 2 tygodnie z pęcherzami na dłoni i z liszajem na przedramieniu. Nie mam słów. Paranoja goni paranoję i nic nie zapowiada, by miało się coś zmienić na lepsze.

PS. Przemek zwiedza mieszkanie na pełzaka- jak gąsienica :) strzeżcie się wszystkie paprochy i okruchy na dywanie.